Eyvahlar Olsun

             Söyleyecek çok şey var. Kafam allak bullak. Düşüncelerim beynimin içinde ordan oraya savrulup duruyor. Dile dökmek istiyorum hepsini lakin elimden gelmiyor dilimden mantıklı bir şekilde dökülüvermiyorlar. Çok şaşkınım bu benim gibi geveze bir insan için çok da olası gözükmüyor aslında. Kendimi bir korku filminin içindeymiş gibi hissediyorum. Dünyada baş göstermiş bir virüs var ve tüm insanlık kendi kıyametine doğru sürükleniyormuş da ben de bunun pan zehirini elinden yitiriveren gariban figuranmışım gibi. İnsanlık tahmin edilen veya varsayılan bir virüs ya da global ısınmanın sonucu bir kıtlık veya uzaylı istilası nedeniyle yok olmayacak belli oldu. Belli ki herhangi bir dış faktöre ihtiyacımız yok. Biz tüm türler içerisinde kendi kendini yok etmeyi başarabilecek tek tür olacağız sanırım.
            Dün nöbet akşamımdı. Dolayısıyla kendi rutinim içinde işlerimle ilgilenirken haberlere ya da sosyal medyaya gece yarısına kadar bakamadım. Uyumadan önce şöyle bir internette gezinip uyuyayım derken okuduğum her haberle daha da şok oldum. 13. Cuma dedikleri kadar varmış dedim kendi kendime. Haber başlıkları kanımı dondurdu. Depremler hortumlar bombalar silahlı saldırılar vs. Allah hepsinin yardımcısı olsun.Doğal afetlere karşı yapabileceğimiz önlem almak dışında pek birşey yok ne yazık ki. Beni daha derinden etkileyen insanın insana yaptığı zulüm oldu Akabinde insanlığın buna tepkisi daha da kan dondurucu. Dün akşamdan beri sosyal medyada binbir türlü yorum okudum. Ve anladım ki benim ülkemde ne acı ki biz adam gibi üzülmeyi başaramıyoruz. Her biri bambaşka siyasi ve dünya görüşüne sahip insanların her biri ayrı ayrı yorum yapmış. Ama ana düşünce aynı karanlık düşüncelerin eseri. Beynim infilak etmek üzere.
            Bir kısım "oh olmuş beter olsunlar" kanaatinde hayaldi gerçek oldu zihniyeti. Bir kısım "üzülüyorum lakin hakettiler" modunda. bir kısım "ben herkese ve herşeye karşıyım madem siz bu insanlara üzüldünüz o zaman ben üzülmeyeceğim" gibi saçma bir duruş içinde. Bu kadar zor mu sadece üzülmek ve bu üzüntüyü dile getirmek. Her konuda söyleyecek bir dolu lafı olan bir memleketiz.
           Dur o zaman ben de kendi düşüncelerimi dile getirmeye çalışayım. Çok üzgünüm çünkü dini, dili, milliyeti ne olursa olsun zulüm gören biri varsa benim canım yanar. O acıyı en derinlerde hissederim empati kurarım ordaki benim çocuğum olsaydı benim eşim dostum kardeşim olsaydı annesiz babasız kalan ben olsaydım. Olanlara seyirci kalmak istemiyorum ama yapabileceğim hiçbir şey yok. En azından kalben yanlarında olduğumu belirtmek istiyorum. Bu vahşete sap döner keser döner gün gelir hesap döner deyip avuçlarımı sıvazlamak da istemiyorum. Ölen dışarıdaki halktı herhangi bir şeyin kararını ya da  hesabını verecek kişiler değilllerdi. Gerçekten şuanda mecliste verilen kararlar beni mi yansıtıyor şimdi. Kendi ülkemde olan bitenle ilgili olarak benim ne kadar söz hakkım var. Bu nedenle şöyle yaptılar böyle desteklediler hakettiler demeyi bırak.
             Beyrut'taki patlamalarda ölenlerin dünya basını için bir anlamı yoktu o zaman ben de Fransa'da olan bitene karşı duyarsız kalıyorum deme hakkın olduğunu mu zannediyorsun. Yok öyle bir şey. Kınadığın şeyi yaparak düzeni değiştiremezsin. Neden her iki ülke için de üzülemiyorsun ölümün rengi mi var benim bilmediğim.
              Demem o ki sana artık televizyon açıp haber dinleyemiyorum sırf belli bir kesimin kaymayağını yiyeceği bir güç savaşının piyonları olan biz sıradan halkın bu kadar zulüm görmesine dayanabilmek mümkün değil. Bu nedenle de Atam'ın dediği gibi "yurtta sulh cihanda sulh" diyorum ve canı gönülden bunu temenni ediyorum.

dreamland

Once upon a time there was country called Dreamland. There were wide meadows, huge mountains and small hills in thousands shades of green. Beautiful rivers and the seas were like big oceans with all kinds of fish. The waterfalls were dancing with the sunlight. The forests and gardens were full of fascinating  and colorful flowers with dazzling scents. The sky was sometimes blue,sometimes amaranth, and sometimes pink. It was even yellow and white like a daisy. The shining sun was reddish orange like a pomegranate blossom.there were rainy days in spite of the sun. It is believed that these string of rain drops were our wishes. All of them come together like a string and come trough from the sky to the earth. Even though the big shining sun, you could see big falling snow flakes. they look like unattainable pearls in the oceans. There was belief that every snow flake was a tear drop which never dropped from heart to eyes.Because it was a dreamland, there was no pain or sorrow or tears. But if there was no tear, where was the sorrow and pain going?

These kind of feelings are picked from people's hearts and They were knitted like a needle lace. And there were sent back to earth as snow flakes. When these snow flakes touched each others they melted and disappeared like bubbles. So people sees how their sorrow is temporary. Humanbeings realize there is always good in even cold things.

        There are all kinds of animals all around the country. They live all together with us, not in separated areas. Because harmony is the most important thing in our dreamland.  Then you will ask how wild animals live together with us. Then i am asking you how juicy,sweet smelling, good looking strawberries and mangoes aren't tasty for then. İsn't it surprising? İn the same way human beings aren't tasty for them,either. But you can say you are talking about fruit and vegetables. You aren't veggie or fruit. Yes you are right we have fresh blood and meat. And in your world this means a lot of thing for a wild animals. Then you can think in this way wild animals don't hunt ,either. So you cannot know why they don't find us tasty. But you can be sure we are good friends here. İs it too hard to believes that all creatures live in peace in a dreamland? There wild animals are really wild, they are not domesticated by human beings.  Because we love them like  what they are. We love their wild beauty. İt is not a big real. Think that again. In short we can say they go on a kind of special diet.
         We grow up until the age of twenty-eight. So we are always young and enough mature. There is always joy of life in our lives. Now a new question has come into your minds, I know. If we aren't getting older, how do we die? Our life circle is the same as yours. We were born, getting older and older. We can live forever at the age of 28. I think i don't need to say there is no illness. But one day you say it is enough. It is time to turn back to light. It is not an end. It is a circle. Every human being is a part of light. We come from light. And finally we decide to be unique with light. Time is up to you. When you decide to be part of other life,  you can. It is happy choice, not unhappy perish. There is always love, every kind of love. So there is no fear. You aren't afraid of rebirth. If there is eternal love there cannot be malignity. So we call here dreamland, there is no mischief.
             But in your world there is an end so you should make your world dream.

twenty wisdom advices from an insane

  FROM AN INSANE`S DIARY

First; you should know the world is not to correct place to be supposed to be happy in.
maybe to be happy is not to correct aim in your life. Maybe to be happy is not your basic duty or your basic goal in the world. maybe you have another function and you don`t see this function or you don`t understand that. or you know your function but you didn't`t accept this one. maybe you didn't like your role but whatever you have is the one you have been given. so that`s your choice either you play your role or you stand on the stage without acting or saying your cue, just saying I didn't like it like a fussy child. maybe there is no happiness in the world it is just a dream. Follow your dreams. sleep and go on your dreaming but don`t cry when you wake up.

Second; don`t share your thoughts or emotions with anybody. Nobody is you. They cannot understand you perfectly. It is impossible. The most precious thoughts or feelings pour in your mind/heart when you are alone. S/he doesn't see the world like you. ooo man remember the dress which is white and gold or blue and black according to the others, you cannot trust even your own eyes. So how can you trust the others`.  The everything is an illusion. Way to go. MATRIX.

Third; don`t trust anybody. You know what kind of shit you are. Come on, face to the fact that and get over it.  so how might you trust anybody even you cannot yourself. Keep calm and read this!

and that`s enough for now. hey hey of course I know counting so I know I said twenty and it should have been fourth. But are you sure you know reading? Look at the title again it is written FROM AN INSANE`S DIARY.

       have good night everybody!!!!!!

Küller küllere tozlar tozlara

     Bedenim ruhuma dar geliyor sanki. Belki ruhum bu bedene fazla geniş . Aynaya baktığımda aynaya bakmıyormuşum da Edvard Munch'un Scream (Boğuntu ) tablosuna bakıyormuşum gibi yüzüm aşağıya doğru mu akıyor yoksa gözlerim mi onlar korkuyla ve dehşetle sonuna kadar açılan. Çaresizlikle yanaklarını tutan benim ellerim mi yoksa? Ruhum bedenimden ayrılmak istiyor. Değiştirmek istiyor bu elbiseyi. Elbise giymek istemiyor hatta artık, ben burdayım tüm çıplaklığımla beni gör diyor. Çok mu zor sesimi duymak bu kadar mı boğuk sesim yoksa bu kadar kalın mı üst benliğim, kadınlığım. Gözlerime baktığında görebiliyor musun içindeki okyanusları neler barındırdıklarını. Görebiliyor musun gerçek beni...Sadece beni...
      Bir daha ki sefere gerçek bir kitap kurdu olarak gelirimbelki dünyaya doyamadığım eski kitap kokusunu içimde sindiririm. ya da bir dağ keçisi... Hep uçlarda korkusuzca en olmayacak yerde dahi kendinden emin biraz çalık hop oraya hop buraya... ya da bir tosba hiç acelesi olmayan ihtiyacı olan herşey yanında ve tek kişilik bir yuva...bir yılan da olabilir.İşi bittiğinde derisini değiştiren yeni kimliğini giyinen daha canlı daha parlak... dişisi erki olmayan... ruhunun derinliklerinde tüm bebeleri kendininmiş gibi hissetmeyen... Ve yiten her evlatla tükenmeyen...